Nou Dik, ik herinner me dat we bij het stuk Water ook een keer de schrijver op bezoek hadden.
Lies werd die avond bewerkt door de regisseur.
Maar Lies kwam er niet echt uit.
Gelukkig was de auteur aanwezig.
Het ging als volgt.
regie: je kijkt uit het raam
lies: waar is het raam?
regie: daar ergens.
lies: wat zie ik ?
regie: geen idee.
lies: hè ? jij moet weten wat ik zie, dat moet jij zeggen hoor, jij bent de regisseur !
regie: nou, ik heb werkelijk geen idee.
lies wendt zich tot de schrijver.
lies: wat zie ik ?
auteur: dat weet ik niet.
lies: hè ? dat moet jij wel weten, want jij hebt geschreven dat ik uit het raam kijk !
auteur: nou, ik heb werkelijk geen idee wat je dan ziet.
lies heeft uiteindelijk, tijdens de voorstellingen, in ieder geval wel gespééld dat ze wat zag, maar wát, dat weet ik niet.
Het hoeft dus niet verhelderend, noch noemenswaardig te zijn, als een auteur op bezoek komt.
Die auteur komt heus niet om iets interessants te doen of te zeggen,
het interessante schrijft ze op.
Ik denk dat ze komt uit nieuwgierigheid, of uit angst, of om zichzelf van nare gedachten af te helpen.
En spelers hebben er ook vast niets aan, ze ervaren misschien een klein, maar prettig gevoel van opwinding, vanwege de aandacht. Maar ze denken ten onrechte dat die aandacht hen persoonlijk betreft.
Sneu hè.
Dik, zullen wij beiden, zelf weer allerlei onzin op dit weblog zetten, dan gaat Willem zich weer opwinden, wil dan weer censureren, dan gaan weer meer mensen zich opwinden, en kan het toch weer een levendig geheel worden, ook al gaat het niet over de produktie.
