Het was een wonder !
Yvonne vroeg wat Cameleon uitspookte.
Nou op toneelgebied niet veel, maar op een ander gebied zoveel, dat het niet mogelijk leek de groep bij elkaar te krijgen.
Maar toen werd
Dikke Soep beloofd op 14 maart 14 uur en het wonder gebeurde.
Als groot geheim werd zelfs Bertram uit Brussel ingetreind, werd koksmaatje en portier, bracht mij Brusselse specialiteiten in een doosje, maar eigenlijk was hijzelf natuurlijk de verassing.
Zelfs Yvonne kwam die dikke soep eens uitproberen.
Lies wilde direct al aan de viskoekjes, maar helaas voor haar, zat daar verse rode peper in en werd het haar ten zeerste afgeraden.
De viskoekjes, vers gebakken, koelden ondertussen af, want we moesten wachten op diegenen die op stand wonen, Willem, Dik, Miriam (van het Zand en het Hout) en Charlotte (Statenkwartier)
Tijd te over voor Henk om bij Bertram verhaal te halen over het Brusselse en wat die kan betekenen voor een ZZP-er.
Toen moest iedereen thee !
Nou, ik hou helemaal niet van thee, dus dat werd niet veel soeps.
Maar ik kreeg toch bossen bloemen en een paar knollen in een potje,
en kijk nou wat daar van geworden is !
Die dingen kunnen hun eigen pracht niet eens dragen !
De DunneThaiseKipMetGarnalensoep en de DikkeErwtenMetWorstSoep werden gegeten, de pannen kwamen tot op de bodem leeg.
Thijs was net op tijd uit Hoaksebargen voor het laatste kommetje.
Het is inmiddels meer dan een jaar geleden dat er andere, vreemdere soep werd gegeten,
maar ik denk met heel veel plezier terug aan beide soepgebeurtenissen.
